شن های سفید -

X

شن های سفید -

شن های سفید

دلم گرفته است هر چه تاریکی را
در اغوش مرگبار سکوت چون جوجه گنجشکی بی ازار کز کرده
و پاهایم داربستی برای جسم بی روحم
گونه هایم را تر می بابم و دستانم را لرزان از سرمای چشمانت
بر وجود زمانه چنگ می زنم و عقده های کور را مچاله میکنم
در خلوت همان جای دنج
که هیچکس سر نخی از من پیدا نخواهد کرد
در اعماق ابی سرد چشمانت
قلبم را به دار خواهم اویخت
تا عبرتی باشد برای سادگی لبهایم.

+ نوشته شده در دوشنبه 8 آبان1385ساعت 7:18 PM توسط غزل |