شن های سفید

بانو

بانو برگرد !برگرد بانو!
بانو مگریز از تمنای دلت پا بردار از خواهشهای پاک قلبت
قسمت میدهم بانو . به خاطرات کودکی مان به قول و قرارو وعده های خالصا نه مان
بانو !چشمان گیرایت هنوز از خاطر قلبم نرفته است.تیر نگاهت گاهی مرا می سوزاند
باور کن !از رویا تا حقیقت یک گام فاصله است
چگونه بگویم که باور کنی فقط با تو خوشبختم
چگونه بگویم که باور کنی دوست داشتنم احساس کودکانه نیست
ندیده ای مرا .سالهاست بزرگ شده ام ...!
...راستی هنوز هم حلقه سیمی را که در کودکی برایت ساختم به انگشت داری؟
یادت هست در قبالش زنجیری به من هدیه دادی که نام زیبایت روی ان حک شده بود؟
ببین چقدر وفادارم به حرفهایمان !هنوز هم به گردنم اویخته است!
به یادت لمسش میکنم و می گریم ...
بانو گناه من چیست که عاشق زنی شده ام که سالها از من بزرگتر است ؟!
گناه من چیست که او مرا برادر خطاب میکند و من نمی خواهم برادرش باشم ؟
گناه من چیست که جز او نمی توانم به هیچکس دیگر فکر کنم ؟
گناه من چیست که هنوز به انتظارش نشسته ام ؟
بانو می خواهم باور کنی . من فقط به یاد تو !
فقط به یاد تو زندگی میکنم ...!

+ نوشته شده در سه شنبه 4 مهر1385ساعت 9:57 PM توسط غزل |

بانو برگرد !برگرد بانو!