خداوند ادم را افرید و اسمان و زمین و...همه و همه را برای اسایش او افرید.

بر او جسم نهادو به جسمش روح دمیدبر اوقلب دادو به قلبش احساس بر او انس گرفت و نعمتها بر او بخشید تا جایکه یکی از فرشتگان عرش الهی رو کرد به ادم و از او پرسید:

خداوند این اسمان و زمین را برای که افرید ؟                     ادم گفت:برای من!

فرشته پرسید:و دریاهاو جنگلها را؟                                   ادم گفت:برای من!

فرشته پرسیدهر یک از این اعضای بدن را ؟قلب را؟              ادم گفت برای من!

فرشته  پرسیداین خدایی که همه را برای تو افرید خودش از ان کیست؟

ادم گفت :او بلندمرتبه است وخدای من است او از ان من است..!!!

فرشته به فکر فرو رفت و ادم پرسید؟و ایا تو بر او شک داری ؟

فرشته گفت: نه لکن یک سوال از او دارم و ان این ست که:

"خداوندا این من کیست که همه چیز را برای او افریدی ...؟؟!!!"

اهای بقراط! کجایی؟صدایم را می شنوی؟ به خاطر می اوری انروز را که پای تابلوسر کلاس فلسفه

 کاریکاتوری از تو و جام شوکرانت کشیدم!! که همه بر تو خندیدن و من به هنرم بالیدم !

من انروز را به خاطر می اورم و فراموش نکرده ام نگاه خصم الودت را میدانستم تلافی خواهی کرد!

و سر امتحان فلسفه با سخنانت انچنان بر من تاختی که یک ترم از دوستانم عقب ماندم

و من اینک تو را گیر اورده ام . امروز این من هستم که بر تو و سخنانت می تازم

وجود موجود را خط می زنم و حضور حاضرت را می طلبم برای دوئل اماده باش می خواهم انتقام بگیرم!

هر چند تو اینک در دست جام شوکران داری لکن من پیشرفته تر از انرا بلعیده ام!

من قرص ترکوندم ....!!!

های نفس کش......!!!!

...ملانی با ارزوی شادی بخشیدن به دیگران کلمات قشنگ و مهر امیز به کار می برد        .               .     

.                      .                           .                             .                           .                  

...هرگز ورق را با ویسکی قاطی نکن مگر با ویسکی قاچاق ایرلندی بزرگ شده باشی!. .

.                   .                  .                                  .                       .                           .

*بر گرفته از کتاب بر باد رفته اثر مارگرت میچل *

یکی را دوست میدارم .                         .                                     .                 .

ولی افسوس او هرگز نمیداند .                                 .                  .                .    .

به برگ گل نوشتم من          .                    .                .                               .

که او را دوست میدارم       .                  .                      .                      .

ولی افسوس        ....              .                            .                       .                    

او برگ گل را به زلف کو دکی اویخت

تا اورا بخنداند

صبا را دیدم و گفتم صبا !

دستم به دامانت بگو از من به دلدارم که

او را دوست میدارم.

هنگامی که برای بهتر دیدن چشمانم را با صابون شستم

انقدر کف صابون در چشمهایم فرو رفت که دیگر

هیچ کجا را نمی توانم ببینم

حتی ترا که مدتی ست روبرویم ایستاده ای

چشمانم را به قدوم تو می سپارم و تو بی تفاوت بر روی نگاهم میدوی !

دستانم را برای تو باز می کنم و تو سوزی (سگت را)به اغوشم می فرستی!

اینبار می ترسم قلبم را به تو بسپارم....!!!

.               .          .              .             .              .               .

* انگاه که پل چوبی نگاهم با امدنت می لرزدو فرو می ریزد من در فراسوی نگاهت

پلی می سازم برای رفتنت/....

من نمی دونم چطور پینوکیوی چوبی پدر ژپتو ادم شد

ولی خرس پشمالوی من هنوز ادم نشده !!

من فکر میکنم همش زیر سر "کارلو لورنزینی" باشه...!

وقتی بود که دلم را به بند شلوارم گره کرده بودم تا گمش نکنم !به وقت حاجت شلوار پایین کشیدم ودلم در مستراح افتادو حال عمریست سر در مستراح کرده و به دنبال دلم می گردم !...